Kot – futrzany monarcha

Od lat zwierzęta towarzyszyły człowiekowi. Wraz z rozwojem cywilizacji ludzie zaczęli coraz częściej wpuszczać czworonogi do swoich domów i życia. Zwierzęta stały się członkami rodziny, a ludzie zaczęli przyjmować na siebie coraz większą odpowiedzialność za swoich pupili.

Biorąc pod uwagę pęd codziennego życia i tempo pracy, ludzie coraz częściej wybierają koty na swoich domowych współtowarzyszy. W przeciwieństwie do psa, niezależny kot nie wymaga bowiem tak dużo czasu i uwagi. Jednak nie każdy decydujący się na to wyzwanie, jest w pełni świadom co go czeka. Kot to stworzenie niezwykle charakterne i nie każdy jest w stanie podołać wyzwaniu, jakim jest wspólne mieszkanie z futrzanym czworonogiem. Powodem jest tu przede wszystkim charakterystyczna dla kotów niezależność oraz niezwykła asertywność. Pomimo tych niezwykle dominujących i mocnych cech charakteru, koty bywają niesamowitymi pieszczochami i uwielbiają się bawić. Do pełni szczęścia potrzebują przede wszystkim obecności człowieka, jednak nigdy nie wykażą się w stosunku do niego uległością.

Wiele osób twierdzi, że koty są głupie i nie można ich niczego nauczyć, do tego nie przywiązują się do swoich właścicieli. Nie do końca tak to wygląda. Z kotami jest jak z ludźmi, każdy ma swój typ osobowości. Bywają charaktery łagodne jak i te bardziej władcze. Według kociego przekonania, to człowiek jest istotą podrzędną i to on powinien być szczęśliwy, kiedy „futrzany monarcha” raczy się do niego zbliżyć, pozwoli się pogłaskać czy poliże. I żeby było zabawnie, tak właśnie jest. Człowiek, który świadomie przyjął kota pod swój dach, jest szczęśliwy, kiedy jego czworonożny przyjaciel przyjdzie i położy się obok. Nawet podczas snu jesteśmy w stanie udostępnić mu fragment własnej poduszki, tylko dlatego, żeby nasz ukochany pupil został z nami.

Koty wybierają sobie swoistego przewodnika stada spośród domowników. Najczęściej szczęśliwcem zostaje osoba, która jest odpowiedzialna za tzw. „michę”. Karmienie zwierzęcia, to jeden z istotniejszych elementów relacji. W tym indywidualnym przypadku kot czuje zależność i jest to jedyny moment, kiedy to człowiek w jego mniemaniu jest na pierwszym miejscu.

Relacja z kotem, wymaga cierpliwości, szacunku i poczucia pełnej swobody ze strony naszego pupila. Kiedy nasz futrzak będzie czuł się w pełni bezpieczny i niezależny, na pewno wynagrodzi nas jednym z najmilszych odgłosów jakie może usłyszeć koci opiekun – swoim zadowolonym mruczeniem.