Caligae – czyli starożytne sandały

Caligae to łacińskie określenie pary butów noszonych przez rzymskich żołnierzy, czyli legionistów. Każdy, kto pamięta jakiekolwiek ilustracje lub filmy dotyczące antycznego Rzymu powinien z grubsza pamiętać, iż but ten przypominał nieco bardziej zabudowane sandały. Co ciekawe, obuwie to konstruowano tak, by było widać różnicę pomiędzy egzemplarzem na stopę lewą oraz tym, który ubierany był na stopę prawą.

Sandały te zrobione były z solidnego kawałka skóry, który związany był jednym tylko rzemieniem. Z kolei podeszwa, przymocowana do reszty buta za pomocą rzemienia, składała się z kilku warstw skóry, gdyż musiała wytrzymywać marsz przez niesprzyjające butom podłoża. Rzecz jasna rzymscy legioniści musieli służyć również w zimowym okresie, kiedy sandały nie są najlepszym rozwiązaniem. Dlatego też w tych miesiącach obuwie wymagało znacznego ocieplenia za pomocą rozmaitych tkanin, futer i skór.

Jeśli komukolwiek nazwa tego okrycia stopy skojarzyła się z rzymskim cesarzem Kaligulą, który znany był ze swoich nietypowych upodoba, to bardzo dobrze, gdyż jest to jak najbardziej trafne skojarzenie. Przydomek Kaligula powstał od nazwy tych właśnie sandałów, co miało swój początek w okresie, gdy Kaligula był jeszcze dzieckiem. W trakcie jednej z wizyt u legionistów paradował on w dziecięcej wersji żołnierskiego stroju, co sprawiło, iż legioniści nawali go Kaligula, czyli „bucik”. Jak miały pokazać przyszłe lata niewinny pseudonim nie żaden sposób nie odzwierciedlał okrutnego i zwyrodniałego charakteru rzymskiego wodza.